WZORZEC PRZENIESIONY NA OBIEKTY

Rzeczowniki niepoliczalne w językach europejskich od­nosiły się pierwotnie do „homogenicznych kontinuów” (woda, powietrze, piasek, trawa). Wzorzec ten został następnie przenie­siony na obiekty, które doświadczamy jako ciała mające wyraźny kształt (masło, mleko, żelazo, mydło) — nie potrafimy nazwać ich jednostkowo inaczej, jak za pomocą dopełniacza cząstkowego, który nieuchronnie ewokuje wyobrażenie „formy”, zawierającej w sobie coś, co pozbawione jest naturalnych zarysów: „butelka wody”, „skrzynia piasku” i analogicznie „sztaba żelaza”, „kostka masła”, „główka kapusty”. W języku Hopi nie ma rzeczowników niepoliczalnych. Odpowiednik słowa „woda” oznacza zawsze pewną ilość wody, a nie wodę – substancję; nikt nie czuje więc potrzeby nadawania temu terminowi sensu indywidualnego i wprowadzania nazwy „pojemnika” – nie mówi się „kubek wody”, lecz po prostu „woda”.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.