WPROWADZENIE WARTOŚCIOWANIA

Przenikająca wszystko „męskość” i „żeńskość” wprowadza pewne wartościowanie. Temu, co męskie, przysługuje formainy priorytet: rzeczowniki męskoosobowe stanowią wyróżnioną kla­sę i odmieniają się wedle własnego wzorca; rodzinny kraj zwany jest „ojczyzną”, rodzimy język – „językiem ojczystym” rodzima posiadłość – „ojcowizną”. Mężatka przybiera z reguły nazwisko męża, a często nawet jego formę dzierżawcza („Mikulina”, „Kaczmarkowa”). Jednak patriarchat nie rozciąga się na sferę emocjo­nalną, w której niepodzielnie góruje czynnik żeński. Nazwy ro­dzaju żeńskiego mają z reguły ciepłe, sentymentalne konotacje, bóstwem plemienia jest opiekuńcza i litościwa Madonna, faktycz­ną głową rodziny – matka, a osobą, której okazuje się szczególną rewerencję – zawsze kobieta.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.