W PRZYPADKU NAZW

W przypadku nazw narzędzi wychodzi na jaw inna opozycja: „męskie” działanie ma charakter masywny, zdecydowany, skoncentrowany, jednorazo­wy (ten „młotek”, „nóż”, „pług”, „czerpak”), „żeńskie” natomiast – powtarzalny, rozproszony, wibrujący lub obrotowy (ta „brona”, „igła”, „wiertarka”, „zakrętka”, „śruba”). Płeć przedmiotów to coś więcej niż konwencjonalna płeć we francuskim: w języku plemie­nia znad Wisły istnieją pary nazw, które tylko pozornie denotują to samo: różnica rodzaju gramatycznego odzwierciedla i narzuca zarazem subtelne dystynkcje pojęciowe – „strumień” jest wartki i żywy, „struga” leniwa i szeroko rozlana; „obłok” jest lekki i okrąg­ły, „chmura” ciężka i pasywna; „los” jest bezlitosnym, suchym fatum, „dola” czymś życzliwym i ludzkim; „zgon” oznacza zakoń­czenie życia, „śmierć” przywodzi na myśl ukojenie.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.