NAWYKI GRAMATYCZNE

Wystarczy tu wspomnieć rozliczne funkcje czasu teraźniejszego – czasem sygnalizuje on aktualne doznania, czasem reprezentuje abstrakcyjny pomost, łączący statyczną przeszłość z równie statyczną przyszłością, czasem relacjonuje zdarzenia ponadczasowe. W efekcie nawyków gramatycznych czas wyobrażamy sobie niczym bezustannie, równomiernie prze­suwającą się wstęgę, podzieloną na puste odcinki, z których każ­dy musi zostać czymś wypełniony.Analogicznej obiektywizacji i urzeczowieniu poclega pod wpływem wzorców języka przestrzeń. Sytuujemy w niej nie tylko postrzegane zmysłowo „rzeczy”, ale także „cechy” zdarzeń. W językach europejskich mówimy bowiem o „krótkim” przedwioś­niu, „wielkiej” przemianie, „bliskim” końcu czegoś – nie umiemy ująć intensywności, tendencji i czasu trwania zjawisk inaczej, jak ylko za pomocą metafor przestrzennych.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.