LUDZKIE POZNANIE

Dla Schelera ludzkie poznanie jest „niczym morze pło­mieni otaczających wieczne byty. Płomienie mogą rozniecać się lub przygasać, mogą zbliżać się do tych bytów lub oddalać się od nich i rytm owych ruchów, nałożony przez przeznaczenie, kryje w sobie tajemnicę. 109 Mannheim natomiast porównałby je raczej do ciągu „perspektyw” ujmujących rzeczywistość tak, jak ujmuje się pejzaż, którego – choć istnieje niezależnie – nie sposób spo­strzec inaczej, jak tylko z różnych punktów widzenia. Kolejne perspektywy, wytwarzane przez poszczególne zbiorowości i uwarunkowane ich pozycją, różnią się znacznie swym zakresem, zbliżeń em do istotnych cech tego, co oglądane, zniekształcenia­mi, spó nością, owocnością – nie są więc równoprawne przez sam fakt „dostępu do pejzażu”.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.