FUNDAMENTALNA OPOZYCJA

Funda­mentalną opozycją, jaką zakłada standardowy język europejski, jest dychotomia bądź substancji i jej własności, bądź sprawcy i czynności, przy czym paradygmatem „rzeczy” są wytwory na­szych rąk, paradygmatem sprawcy zaś – człowiek kierujący swą energię na celowe poruszanie się lub zmaganie się z jakimś obiek­tem. Ten antropocentryczny wzorzec, sugerowany przez podmiotowo-orzeczeniową strukturę typowego zdania, zostaje przenie­siony na wszelkie postrzeżenia: „Za pomocą mniej lub bardziej różniących się terminów przypisujemy fragmentom naszego do­świadczenia na poły fikcyjną odrębność. Terminy takie jak «niebo», «wzgórze», «bagno» sprawiają, że pewne nieuchwytne a- spekty nieskończonej różnorodności natury postrzegamy jako odrębne rzeczy prawie tego rodzaju co krzesło czy stół.” Świat zdaje się być olbrzymim agregatem dyskretnych, statycz­nych „rzeczy”.

Witaj ! Nazywam się Karoliną Ziątecka na co dzień studiuje komunikacje społeczna na uniwersyteckie Warszawskim. Ten blog to moja pasja. Mam nadzieję, że wpisy jakie tutaj znajdziesz będą Ci się podobały i zostaniesz moim czytelnikiem na dłużej.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.